Comfort movies kijk ik vooral ’s avonds. Wanneer het donker is, wanneer het regent, of wanneer ik gewoon nood heb aan iets warms. Voor mij zijn comfort movies rustig, herkenbaar en veilig. Ze vragen niets van mij, behalve aanwezig zijn. Films zoals Entergalactic en Tangled voelen als een zachte deken. Ze brengen warmte, zachtheid en een gevoel van thuiskomen. De verschillende Spider-Man-universums geven me nostalgie en verwondering, terwijl The Karate Kid-reeks vertrouwd en motiverend aanvoelt. Sommige comfort films zijn wat dromeriger of donkerder, zoals Fantastic Mr. Fox, Coraline en de Venom-reeks, maar ook die geven me rust op hun eigen manier. Films zoals Annie en One of Them Days voelen…

Deze series zijn me bijgebleven omdat ze iets bij me losmaakten. Niet omdat ze altijd makkelijk kijken, maar omdat ze eerlijk aanvoelen en iets echt raken. Forever voelt stil en gevoelig, maar blijft hangen op een manier die je niet meteen loslaat. Olympo is intenser en confronterend, maar net daarom interessant om in te duiken. Colin in Black and White is inspirerend en leerrijk, zonder ooit zijn menselijkheid te verliezen, dit vind ik ook echt een aanrader om jouw visie om de maatschappij ook helder te maken en het is echt een ogenopener voor de mensen buiten de black community. Heated Rivalry gaat dieper dan je eerst verwacht en raakt…